
küçük emrah; magdurlarin simgesi, kaderin bir cilvesi. seksenli yillarin unutulmaz aktoru, oskar adaylarına layık dublorik insan. her daim ailesiyle koyden kente gelmis, her ne hikmetse babasi ya koydeyken ölmüş ya da sehre geldiginde olecektir, ee tabi bu babanin bi de kardeşi vardir kotu amcadir illa ki, nuri alcodur genelde. amca yengesini her zaman temizlik yaparken bacaklarina bakar goguselerini dikizler, kadınsa eve girip onu dikizleyen amcayi hic farketmez bile (oha ki ne oha). emrah ise o sirada kaderin cemberinde iş aramaktadir. bazen anasi olmaz kız kardesi olur o zamanda tecavuzcu coskun vardir kızın kolasina aspirin kadar esrar icirir fln emrah gene is aramaktadir ama(bu konuyla ilgili assagida bahsetmistim)!... zavallim hep namuslu olmaya calisir ailesi kötü yollardan hangisini secsem diye dusunurken o varoşlardan cikan cilgin turk misali adeleti hakkı ar ve namusu korur. seksenli yillarda koyden kentlere gocün en fazla oldugu donemlerde goc eden ailelerin tasviriydi aslinda bu filmler...
emrahin o siyah deri ceket altina siyah şalvar kumas pantalonunun ve giydigi beyaz coraplari kim unutabilir ki.........

bi iki replik sunarak bitiriorum :
1) Anne dedigin sever! anne dedigin oksar! ama seeen... orospusuuuun
2) - yememeliyiz abicim o etleri, yememeliyiz...
- evet kardesim, yemeyecegiz o etleri